Na ten film poszłam przez przypadek, bo nic innego akurat nie grali. Fabułka prosta jak bibułka, przykład hollywoodzkiego filmu w którym próbuje się zbić kasę bez pomysłu, bez historii, licząc na przykurzone lekko nazwiska, które zagrają swoje sztampowe role. W tym wypadku Hugh Grant i Sarah Jessika Parker (która równie dobrze mogłaby się zamienić z Jennifer Aniston i niewielu zauważyłoby różnicę).

Para od paru miesięcy w separacji po jego skoku w bok (ale żałuje i chce wszystko naprawić), zabiegani i zapracowani w wielkim mieście, przez przypadek są świadkami morderstwa. A że ona jest osobą medialną i akurat na wszelkich możliwych plakatach - to przestępca łatwo trafia na jej ślad w celu jej usunięcia.

W ramach programu ochrony świadków policja zmusza ich do wyjazdu do jakiejś zapadłej dziury w Wyoming. Gdzie oczywiście będą mieli okazję poznać inne życie, zaprzyjaźnić się z lokalną ludnością i odnaleźć zagubione uczucie. End of the story. Można zapomnieć równie szybko jak się wyjdzie z kina :)

Miało być czymś na kształt węgierskiego "Grease" - roztańczone, rozśpiewane, z dystansem do ponurych lat socjalizmu. Miki wraca z rodzicami po kilkuletnim pobycie zagranicą do jakże odmiennej rzeczywistości. Przywozi nową muzykę, swobodne podejście i zagraniczną modę, które tak imponują rówieśnikom. Będzie i turniej talentów i występy zbuntowanego zespołu muzycznego, prywatki i odnaleziona po latach szczenięca miłość. Niby wszystko, co być powinno. A jednak zabrakło mi w tym czegoś, co by porwało tak naprawdę, zachęciło do tańca, poruszyło albo zaskoczyło.

Polski tytuł miał chyba przyciągnąć widzów. Oryginalny wydaje mi się jednak bardziej adekwatny do zawartości.

Psychodeliczna senno-majacząca podróż do miasta dzieciństwa, Winnipeg, jakiego już nie ma. Wspomnienia miejsc i osób przeplatające się w dziwnym, smutnym, nostalgicznym korowodzie. Film osobisty i prawie dokumentalny, gdyż to aktorzy odgrywają role najbliższych sprzed lat. Trochę męczący w oglądaniu, zwłaszcza na ciemną, zimową noc, ale nawet po paru miesiącach zostaje wspomnienie po jego klimacie.